Est

Het gaat heel hard voor Abel Demeestere. In oktober 2025 openden hij en zijn vrouw, Laurence De Smet hun Restaurant Est in Heverlee. Ondertussen kregen ze ook een erkenning van Foodtaster en van Michelin ontvingen ze begin mei 2026 hun eerste ster. Daar kwam bovendien nog eens de titel van Young Chef Award 2026 bovenop. Zoveel lof en erkenning, dat kan geen toeval meer zijn, dachten wij. En dus boekten wij een tafel om één en ander aan den lijve te ondervinden.

Koken op niveau zit bij Abel in de genen. Zijn ouders baatten op exact dezelfde plek immers jaren het restaurant Arenberg uit, één van de culinaire hotspots van groot Leuven en omgeving. Die plek, dat is het voormalige Jezuïtenpachthof, een historisch gebouw, gelegen aan de Kapeldreef in Heverlee, vlakbij de groene long van Leuven. Vader Lieven wou het op zijn zestigste wat rustiger aan doen en besloot de fakkel door te geven aan zijn zoon. Exit Restaurant Arenberg dus. Er werd gekozen voor een compleet nieuwe start.

Dat werd Restaurant Est. Interieurgewijs zal niemand, die klant was bij Arenberg zich ontheemd voelen bij Est. De opstelling van de tafels, de rustgevende kleuren, de kunstwerkjes op elke tafel: alles voelt vertrouwd. Maar in de keuken heeft Abel nu carte blanche en hij brengt uiteraard zijn eigen achtergrond mee. Abel studeerde aan Hotelschool Ter Duinen en liep o.a. stage bij toppers als Boury en Château du Mylord. Daarna werkte hij 4 jaar bij Hof van Cleve in Kruisem en werkte hij 1 jaar als souschef bij Sir Kwinten in Lennik.

Wij worden vriendelijk ontvangen door gastvrouw en sommelier Laurence De Smet en nemen plaats aan een ronde tafel bij het raam, waar het licht gefilterd wordt door weelderige glasgordijnen. Laurence De Smet werd als eerste vrouw “Eerste Kok van België” en na schitterende stages bij Boury, Hof van Cleve en Core by Clare Smith heeft zij in gerenommeerde zaken gewerkt met onder meer 3 jaar Hof van Cleve met Peter Goossens, 1 jaar bij Castor en 2 jaar als sous-chef bij Hof van Cleve onder Floris Van Der Veken.

Als aperitief neem ik een glas Champagne Blanc de Blancs van het huis Philippe Mignon. Deze Blanc de Blancs is een 100 % Chardonnay en een assemblage van veschillende jaargangen. De wijn heeft een strogele kleur en vertoont wervelende fijne belletjes. Hij heeft een mooie fraîcheur in de neus. De smaak is romig met een beschaafde fruitigheid, wat krijtige accenten en een sierlijk dekkende mousse. Daar komen een aantal fraaie amuses bij. Om te beginnen een Tartelet met rouille en mimolette, heerlijk hartig en een boeiend spel van texturen, vervolgens een amuse met Saku tonijn en wasabi, waarbij de sensuele vettigheid van de tonijn smelt op de tong. Dan volgt een klein bord met Gemarineerde zeebaars, gerookte tapiocaparels en avocado: niet alleen een lust voor het oog met de lichtgroen, rode en witte tinten, maar ook een samenspel van temperaturen. Een heerlijk frisse miniatuur. Maar onze favoriet was het Buikspek met gerookte paling en kimchi bloemkool. Met zijn wisselwerking tussen de mooie gerookte aroma’s, de diepe weelde van de bouillon en de licht zurige toets van de gefermenteerde kool is dit comfortfood van een andere dimensie.

Als eerste gang eten we Noordzeekrab met scheermessen, avocado en kalamansi (kleine, zure citrusvrucht uit zuid-oost Azië.) De krab is heerlijk rijk en zilt van smaak. Je proeft de golven! De kalamansi zorgt voor friszure accenten en verleent het gerecht een zinderende spanning. We drinken er een glas “Care” 2023 bij, een 100% Garnacha Blanca van Bodegas Añadas in Cariñena. De “Care” die we hier proeven is vergist op vat. In ons glas komt een wijn met een medium gele kleur en uitgesproken kopergele reflecties. In het aroma overheersen tonen van wit steenfruit. De smaak heeft een zekere stevigheid, met ook hier wit steenfruit, fijne zuren en een bittertje in de finale.

Ons tweede voorgerecht is Zeekat met miso (traditionele Japanse, gefermenteerde pasta, gemaakt van sojabonen, zout en granen als rijst en gerst), prinsessenbonen, kervel en olie van pistache. De prinsessenbonen zijn in heel kleine stukjes gesneden. Daar bovenop is de miso gedresseerd als een soort nestje. Helemaal bovenop komen nog wat Trompette de la Mort zwammen, die een zwart accentje verlenen aan het geheel. De olie van pistache wordt in de zaal op ons bord aangebracht. Visueel is dit weerom een zeer aantrekkelijk gerecht, maar qua smaakbeleving ondervinden we hier, ondanks de umami-toets van de miso, minder emoties dan bij het vorige bord.

Het wijnarrangement voorziet hier een glas Prà “Otto” 2024, een Soave Classico. De Azienda Agricola di Giovanni Prà is gelegen in Monforte d’Alpone. De “Otto” is afkomstig van 100 % Garganega druiven. De stokken zijn tussen de 30 en de 70 jaar oud en wortelen in een vulcanische bodem. De wijn heeft een groengele kleur met kopergele reflecties. In het aroma kom je de puur druivige toetsen tegen en ook een beetje citrustonen. De smaak is heel sappig, met wat nervositeit in de aanzet, speelse zuren en elegante bloemige tonen. Ligt het aan ons? Wij zouden deze wijn eerder geschonken hebben bij het eerste voorgerecht en vice versa. Maar dat is natuurlijk een kwestie van persoonlijke smaak.

Vervolgens staat er Kalfszwezerik op het menu met een jus van kalf en madeira en een garnituur van morilles en sucrine. Wat een verwennerij! De jus is van een succulente complexiteit. De zwezerik werd licht en heerlijk krokant gekorst. Alles klopt in dit gerecht. Zo hebben we ook een sauslepel om de heerlijke creatie van de chef tot de laatste druppel te kunnen savoureren!
Bij dit bijzondere gerecht komt een glas Clayton Road Pinot Noir 2024 uit de Geographical Indication Murray Darling in Australië. Deze wijn heeft een transparante granaatrode kleur met een rozige rand en een aroma met rode vruchten en wat gesnipperde peterselie. In de smaak overheerst een toegankelijke upfront fruitigheid met veel souplesse en volop griottes.

Na deze virtuoze combinatie is het tijd voor ons hoofdgerecht: Lamsvlees met een duxelle van champignons, artisjok in jus barrigou, jus nature van het lam en een garnering van groene asperge. Het lamsvlees is super mals en mooi saignant. De asperge zorgt voor een seizoenstoets en is perfect gegaard. De vleesfond is ingekookt volgens de regels van de kunst. Hier word je als gastronoom alleen maar zielsgelukkig van! Komt daar nog bij dat hier een glas Il Conte Villa Prandone “Donello” 2024 bij geschonken wordt, een Marche Sangiovese. Dit domein werd opgericht in 1988. De afgewerkte wijn rijpt enkele maanden in tanks van cement. Dit geeft aanleiding tot een wijn met een paarsrode kleur, met een gedrongen, iets lichtere rand. Het aroma beschikt over wat kruidigheid, aangevuld met een vleugje kers. In de smaak vinden we vooral rood fruit terug. De “Donello” is vooral een wijn die opvalt door zijn elegantie en zijn mooie balans. Een perfecte match met ons hoofdgerecht dus.

Ondertussen zitten we aan het dessert. Dat is een gerecht waarin Rabarber de hoofdrol speelt, samen met yoghurt, aardbei en sakura (Japanse kersenbloesem). De constructie ziet er uit als een paddenstoel uit een sprookjesbos op een helrood glanzende spiegel. Ons nagerecht is niet alleen visueel heel aantrekkelijk, het is ook gastronomisch helemaal in lijn met het menu. Er wordt gespeeld met temperatuurcontrasten en frisse zuur-zoet accenten. Meer kan een echte dessert-adept niet wensen.

Of toch? Er komt ook een passende wijn bij! Ja, de dessertwijn zit hier mee in het arrangement, een goede gewoonte, die we alleen maar kunnen toejuichen! De sommelier koos hier zeer toepasselijk voor een glas Riesling “Steckenpferd” Spätlese 2022 van Prinz von Hessen, uit de Rheingau. Het wijngoed Prinz von Hessen werd opgericht in 1957. Het domein behoort tot het selecte clubje van de VDP. Deze “Steckenpferd” Riesling Spätlese wordt uitsluitend gevinifieerd en gerijpt in thermogereguleerde inox cuves. De wijn heeft een groengele kleur met blankkoperen reflecties en een aroma met een ontluikende pétrolé-roets. De smaak is heel licht en elegant met een zinderende spanning tussen de halfzoete tonen en de vibrerende zuren. Er zit inderdaad ook wat rabarber in de smaak wat perfect harmonieert met ons dessert. Laurence De Smet heeft naast haar chef-kwaliteiten ook de rol van gastvrouw glansrijk op haar genomen en ook als sommelier heeft zij ons verwend.

Na dit uitgebreide vijfgangenmenu bestellen we nog een kop koffie om wat na te keuvelen. Als extra verwennerij komt men dan nog eens langs met de trolley met mignardises. We kiezen voor een stukje citroentaart, een werkelijk superbe crème brulée en een Madeleintje met een subtiele krokante bovenlaag. Het leven kan bij momenten toch wel zalig zijn!

Zoals we in de inleiding al schreven werd Abel Demeestere op korte tijd overladen met een regen aan onderscheidingen. Dat geeft aan dat de culinaire waarnemers zijn grote talent erkennen en naar waarde weten te schatten. Maar het creëert ook een hoge druk. De uitdaging voor de toekomst is voor Abel en Laurence om die hoge verwachtingen creatief te blijven invullen, ze vormen een kwalitatief ijzersterk duo dat zowel het keuken- als zaalteam inspireert. Wij wensen hen veel succes en veel inspiratie!

Onze score 85/100: Smaakbeleving en presentatie gerechten: 60/70 – Bediening, klantvriendelijkheid, kader, hygiëne en wijnkaart: 25/30