Le Pigeon Noir

Geleytsbeekstraat 2

1180 Ukkel

78 /100

Type keuken:

Klassieke keuken

Chef:

Henri De Mol

Sluitingsdagen:

Zaterdag - zondag - feestdagen
02/375.23.74 - WEBSITE

Beschrijving

In een rustig hoekje van Ukkel, dat ontsnapt is aan de bouwpromotoren, bevindt zich Restaurant Le Pigeon Noir, gevestigd in een voormalig duivenmelkers-café. De sfeer van weleer is vakkundig in stand gehouden, met houten zitbanken langs de muurzijde en bistrot-stoelen langs de andere kant van de afgemeten tafeltjes. Aan de muren prachtige emaillen reclameborden uit de tijd van Brouwerij Vandenheuvel en Chicoreifabriek Rochet-Moineau. Sluit je ogen en je ziet Herman Van Springel de Tour verliezen in een legendarisch duel tegen Jan Janssen terwijl de duivenmelkers zich rond de radio hebben verzameld om niets van de strijd te missen.

Wij bestellen ons aperitief en nippen van een glas Fino Sherry van het huis Guttiérrez Colosía terwijl we de menukaart doornemen. De keuken volgt hier perfect de sfeer van het kader, dat wil zeggen: er wordt volop ingezet op klassieke degelijkheid met een nostalgisch randje. Man, wat kan dat deugd doen in deze tijden van schuimpjes, crumbles en yuzu.

Wij kiezen twee voorgerechten. Om te beginnen delen we de garnaalkroketten. Hoewel het paneermeel een hoog panko-gehalte heeft is al de rest zo klassiek als wat. Een heerlijk smeuiïge vulling met een smaakvolle bisque-toets en een gulle portie grijze garnaal. Daar komt een garnering bij van geraspte wortel en gemengde sla. Enig minpuntje: ons bord is niet voorverwarmd.

Erbij drinken we een glas Jean-Paul Brun “Terres Dorées” Chardonnay Classic 2018 (de kaart vermeldde 2017 n.v.d.r.) Beaujolais Blanc AOP. Een formidabele wijn met een groengele kleur met witkoperen reflecties , een stuivend aroma met een hint van banaan en veel upfront fruit in de smaak. Die gaan we ook verder degusteren bij ons tweede voorgerecht.

Dat zijn voor mij kalfshersenen met tartaar. Ik ben een fan van orgaanvlees en als het zo vakkundig bereid is als hier, ja, dan kan ik mijn geluk niet op. De hersenen smelten op de tong en de klassieke huisbereide tartaar, compleet met kappertjes en al, geeft een toegevoegde waarde aan dit gerecht. Ook hier komt een garnering van gemengde sla bij. Mijn tafelgenoot heeft een terrine van foie gras “Maison” besteld en is al even enthousiast. “De beste die ik in jaren heb gegeten!” laat hij noteren.

Ook mijn hoofdgerecht kan je catalogeren als orgaanvlees want ik koos voor Kalfsnieren met een saus op basis van Tierenteyn-mosterd. De kelner vraagt vooraf naar de cuisson van mijn voorkeur en scoort daarmee een extra punt. Al te vaak is het tegenwoordig immers de chef die voor jou beslist hoe je je vlees op je bord krijgt. En het dient gezegd: de kalfsniertjes zijn ronduit succulent en deze keer is ons bord wel voorverwarmd. De niertjes zijn mooi rosé gebakken, met een sensuele beet en begeleid door een prachtig gemonteerde saus , lichtjes romig en met al de aromatische complexiteit die je door de bestudeerde toevoeging van een kwaliteitsmosterd als die van Tierenteyn kan bereiken. (Ik ben –by the way- een adept van mosterd in de keuken. Thuis heb ik altijd wel een tiental verschillende soorten binnen handbereik, dus chef Henri De Mol heeft mijn gevoelige snaar duidelijk weten te raken!) De begeleiding is sober gehouden, gewoon wat veldsla, om de aandacht niet van de essentie van de smaakbeleving af te leiden, en dat is goed zo. Erbij nog wat frietjes: meer moet dat niet zijn om een gastronoom gelukkig te maken.

Ik drink er een glas Clos de la Riolette 2016 Fleurie AOP bij. Een wijn met een diepe granaatrode kleur , een lichtvoetig fruitig aroma en veel souplesse in de smaak.

Als dessert laat ik mij verleiden tot een Sabayon “Pigeon Noir”. Vanuit de keuken dringt het geluid van het regelmatig kloppen dat gepaard gaat met de instant bereiding ervan door tot in de zaal. De Sabayon wordt wat onhandig geserveerd in een trappistglas, maar dat doet niets af aan de smaak want die is helemaal zoals het hoort. Mooi luchtig geklopt en van een sensualiteit die ons de calorieën doet vergeten.

Nog een “Belgische” capuccino na (mijn guilty pleasure) en we kunnen tevreden huiswaarts keren. Le Pigeon Noir is wat ik zou willen noemen een Michelin-ster op z’n Frans. Soms kan je bij onze zuiderburen tafelen in een etablissement dat een ster heeft maar waar de presentatie van de gerechten niet de eerste zorg is. Dat is hier ook zo, maar net als in Frankrijk, zorgt die gedoseerde nonchalance tegelijk voor een charmante dosis naturel. En voor een gemoedelijkheid die misschien wel zou verdwijnen als je daar aan raakt. En bovenal: wat u op uw bord krijgt is doordrongen van een zeldzaam vakmanschap. De porties zijn gul en het karakter van de gerechten is genereus. Samen met het nostalgische kader leidt dit tot een authenticiteit waar men als gastronoom alleen maar gelukkig kan van worden. Een adres om te koesteren.

Onze score: - smaakbeleving en presentatie gerechten: 54/70 - bediening, klantvriendelijkheid, kader, hygiëne en wijnkaart: 24/30 - totaal: 78/100





Prijsindicatie (08-04-2019)


€ 60,00 à la carte

€ 37,00 min. prijs / fles witte wijn
€ 37,00 min. prijs / fles rode wijn
Prijs Kwaliteit